Congres Art during crisis: from reflection to action - Programma

Kunst in tijden van crisis als gevolg van oorlog, vervolging en klimaatverandering is niets tijdelijk maar een permanente toestand waar we ons toe verhouden. Hoe geven we inhoud aan gastvrijheid en internationale solidariteit? Hoe verandert dit het (internationale) werk in de kunstwereld fundamenteel? En hoe zijn we kritisch in deze transitie van ons bevoorrechte westerse perspectief – dat vaak de oorzaak van crises is?

Hoe vertalen we deze permanente staat van crisis in onze lokale kunstensector? Welke omslag is noodzakelijk, wat is ervoor nodig en waar liggen de obstakels? Wat gebeurt er reeds en hoe kunnen we samen verdere stappen zetten? Ga mee in gesprek met lokale kunstprofessionals.

Crisis zet de stem van kunstenaars wereldwijd onder druk, ook in het Westen. Hoe kunnen we elkaar internationaal ondersteunen zodat kunst zijn civiele rol in de samenleving kan blijven spelen, ook in moeilijke economische, (geo)politieke en klimatologische omstandigheden? Hoe krachten en tactieken van overleven en verzet verbinden? Hoe kennis, contacten en middelen delen? Deze netwerken – of beter gemeenschappen – van zorg en solidariteit ontstaan door migratie en gedwongen mobiliteit, en groeien ook tussen professionals en gebieden die niet noodzakelijk verbonden zijn met de westerse invloedssfeer. 

Hoe kunnen we internationale relaties in de kunsten – die momenteel voornamelijk drijven op zichtbaarheid, faam en inkomsten – radicaal herdenken? Hoe kunnen we Zuidelijke netwerken ondersteunen worden zonder dat Europa in het centrum staat? 

Een infosessie over visa en arbeidsmogelijkheden voor kunstenaars met precaire of tijdelijke verblijfsvergunningen. Welke juridische mogelijkheden zijn er om iemand in dienst te nemen, correct uit te betalen, wat zijn de voorwaarden om een werkvisum te bemachtigen, ..

In een context van toenemende sociale en politieke ongelijkheid onderzoekt deze werksessie de rol en verantwoordelijkheid van beeldvorming, curatie en design als actieve en urgente praktijken. De focus ligt op hoe visuele identiteit, narratieve constructie en ruimtelijk engagement kunnen functioneren als instrumenten van solidariteit en veerkracht. Via collectieve reflectie en uitwisseling onderzoeken deelnemers hoe beelden, verhalen en curatoriële kaders dominante machtsstructuren kunnen bevragen, uitwissing kunnen tegengaan en gemeenschappen onder druk actief kunnen ondersteunen. De sessie vertrekt vanuit transdisciplinaire, dekoloniale en op rechtvaardigheid gerichte praktijken, geworteld in geleefde ervaring en culturele productie.

Een belangrijke vorm van solidariteit is boycot. Welke boycots zijn momenteel actief, hoe worden deze georganiseerd en wat kan de kunstensector hierin betekenen? 

Radicale rust als een vorm van verzet en kwetsbaarheid. Hoe kan men ruimte creëren voor rust en zorg in de kunstensector. Hoe kan je inzetten op (inter)nationale solidariteit door plekken van rust te organiseren? 

Crisis zet de stem van kunstenaars wereldwijd onder druk, ook in het Westen. Hoe kunnen we elkaar internationaal ondersteunen zodat kunst zijn civiele rol in de samenleving kan blijven spelen, ook in moeilijke economische, (geo)politieke en klimatologische omstandigheden? Hoe krachten en tactieken van overleven en verzet verbinden? Hoe kennis, contacten en middelen delen? Deze netwerken – of beter gemeenschappen – van zorg en solidariteit ontstaan door migratie en gedwongen mobiliteit, en groeien ook tussen professionals en gebieden die niet noodzakelijk verbonden zijn met de westerse invloedssfeer. 

Hoe kunnen we internationale relaties in de kunsten – die momenteel voornamelijk drijven op zichtbaarheid, faam en inkomsten – radicaal herdenken? Hoe kunnen we Zuidelijke netwerken ondersteunen worden zonder dat Europa in het centrum staat?